Tom Hofland (1990) is schrijver en podcastmaker.

Hij werd na het verschijnen van zijn debuutroman Lyssa (2017, Uitgeverij Querido) door de Volkskrant uitgeroepen tot het literaire talent en ontving het C.C.S. Crone Stipendium. Zijn tweede roman, Vele vreemde vormen (2019), werd genomineerd voor de BNG Bank Literatuurprijs.

Columns, artikelen en korte verhalen verschenen o.a in De Volkskrant, Financieel Dagblad, De Titaan en De Gids. 

Naast romans schrijft hij toneel en is hij radio- en podcastmaker. Zo maakte hij onder andere samen met Pascal van Hulst de populaire podcast De Blankenberge Tapes, (VPRO) die werd genomineerd voor de Prix Europa.

Tom werkte een aantal jaar als redacteur bij het VPRO en NPO Radio 1 cultuurprogramma Nooit Meer Slapen. Sinds 2022 is hij één van de makers en co-hosts van de NTR wetenschapspodcast Atlas.

Tom geeft met enige regelmaat gastlessen aan instituten als De Schrijversvakschool en de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Hij staat samen met Pascal van Hulst aan het roer van audiocollectief Babylon

TomHofland_Martijndevos_web.jpg

Foto: Martijn de Vos

Foto: Milou van Hoof

‘Een kunststukje. Hofland weet de lezer mee te slepen.‘
– De Groene Amsterdammer

 

‘Hofland heerst over zijn materiaal. Je laat je door Lyssa gewillig meevoeren naar de ondergang. ’
– Trouw

 

'Dit debuut is te interessant om over te slaan.'
- NRC

 

'Tom Hofland is hét literaire talent.' 
- De Volkskrant

TomHofland_Lyssa_cover.png

‘Dit soort schrijvers zijn een aanwinst voor onze literatuur.'
– NRC Handelsblad

 

'Gevoel en verbeelding, dat zoekt Hofland. Daar gaat het toch allemaal om in literatuur?'
– De Groene Amsterdammer

'Een vlot en origineel boek dat duidelijk maakt hoe onwennig het irrationele voor ons geworden is.' ✩✩✩✩
- Knack Focus

 

Genomineerd voor de BNG Literatuurprijs.

Over Tom als schrijver:

'Tom Hofland schrijft aandachtig en toch compact, wars van ironiseren of flauwig­heden. Kleine en grote verhalen wisselen elkaar af tot er een crisis, in de vorm van ziekte en conflict, toeslaat, waarna Hofland zijn zorgvuldig geconstrueerde kaartenhuis dramatisch ineen laat storten. (...) De structuur, spanningsboog en thematiek van Lyssa lijken zo uit de Russische Bibliotheek te zijn geplukt, maar de vertelling en stijl hebben de vlotheid van hedendaags proza. (...) Deze kunstige debuutroman krijgt daardoor de sfeer van een romantisch sprookje, dat net zoals de beschreven liefde voornamelijk is ontsproten aan de fantasie van de tragische held.'
 

- De Groene Amsterdammer

'Gevoel en verbeelding, dat zoekt Hofland. Daar gaat het toch allemaal om in literatuur? (...) Hofland wil de zaken in alle oprechtheid tonen, ons aan de hand meenemen, als een gelukkige schrijver alles aan ons laten zien. Dat zit ook in zijn stijl die zo gewoon mogelijk wil zijn, een toonstijl wil zijn, geen beweringstijl en die daardoor steeds ongewoner wordt. Er gaat iets merkwaardig bevrijdends uit van deze stijl. (...) Het maakt hem in deze roman [Vele Vreemde Vormen] niet uit of hij ergens wel of niet toe hoort of een nieuwe stroming vertegenwoordigt. Bijvoorbeeld die van de Nieuwe Dromerigheid.'
 

- Kees 't Hart in De Groene Amsterdammer

'Irrationaliteit accepteren – dat is de belangrijkste les voor Tomás. Dat geldt evenzeer voor Hoflands lezers: de vereiste open leeshouding en de droomachtige inhoud van Vele vreemde vormen grijpen mooi in elkaar. Je kunt je maar beter laten meevoeren, door de verhalen die de personages vertellen, langs onverklaarbare feiten, die de verbeelding aanspreken. (...) Een wat lossere, magische blik op de werkelijkheid biedt de mogelijkheid om te ontsnappen aan de grauwe realiteit van alledag – die biedt vrijheid. Jonge fictieschrijvers die daarvan zijn doordrongen, zijn een aanwinst voor onze literatuur.'

- NRC Handelsblad